Sharpeitje

 

Karakter

Bij een karakteromschrijving dient men zich bewust te zijn van het feit dat karakters door omstandigheden van buitenaf, zoals socialisatie en opvoeding, sterk uiteen kunnen lopen. De aanhankelijkheid voor “zijn gezin”, de opmerkelijke intelligentie en kindvriendelijkheid maken de Shar-Pei tot een bijzonder fijne huishond. Door hun uiterst schone instelling kunnen ze heel vroeg en gemakkelijk zindelijk gemaakt worden. Hun persoonlijkheid en trotse houding maken hen, met hun aangeboren waakinstinct, tot een goede “verdediger van huis en haard”. Tegenover vreemden gedragen ze zich terughoudend. Ze bepalen zelf of en wanneer ze door iemand aangehaald willen worden of niet. Iemand die ze niet mogen of “niet willen” wordt eenvoudigweg genegeerd. Mogen ze iemand wel? dan zal diegene het ook weten ook! Andere huisdieren De meeste Shar-Pei’s delen zonder problemen hun huis met: andere honden, poezen, vogels, konijnen e.d. Ook hier geldt de waarschuwing dat niet iedere hond gelijk is of op de juiste manier is grootgebracht.

------------------------------------------------------------------

Aandacht:

De Shar-Pei is nogal jaloers en zal door een “stoere/macho” houding aan zijn baas kenbaar maken dat een ander teveel aandacht krijgt.

-----------------------------------------------------------------

Uiterlijk:

Het meest spreken de enorme rimpels van de pups aan. Als ze volwassen worden groeien ze echter voor een groot gedeelte “in hun jas” waardoor het aantal rimpels afneemt. Wat echter niet verdwijnt is het voortreffelijke karakter en dat zal ongetwijfeld de extra rimpels doen vergeten. Iets wat veel Shar-Pei bezitters misschien niet weten of niet beseffen Door de rimpels op zijn neus en schouder heeft de Shar-Pei in de ogen van een andere hond waarschijnlijk een dreigende houding. Zij denken misschien dat de lippen zijn opgetrokken en er een “borstel” over de rug zit, waardoor ze vaak ten onrechte worden aangevallen. Juist door zijn vriendelijke karakter duurt het dan vaak erg lang voordat de Shar-Pei zich verdedigt. Dit maakt het haast onvoorstelbaar dat de Shar-Pei (door zijn ruime vel en “stekelige” beharing) ooit werd gebruikt voor hondengevechten. Er moesten destijds dan ook drugs en alcohol aan te pas komen om de nodige agressie op te wekken Er zijn twee mondvormen: de zogenaamde bonemouth en de dikkere meatmouth. Bij de laatste is het niet denkbeeldig dat er bij te dikke lippen problemen kunnen ontstaan, doordat deze over de tanden groeien. De vacht van de Shar-Pei is een bijzonderheid, deze heeft een heel bijzondere structuur en geen ondervacht. Het haar moet buitengewoon kort, borstelig en hard aanvoelen. Deze vacht noemt men horsecoat en kan bij sommige mensen huidirritatie veroorzaken door het “prikken”. Ook de iets langere en zachter aanvoelende vacht, de z.g. brushcoat is toegestaan. De haren mogen echter niet langer zijn dan 2,5 cm.